W roku 1883 hrabianka Cecylia Plater-Zyberkówna, znana i ceniona działaczka i publicystka katolicka, założyła szkołę żeńską. Celem jej było kształcenie i wychowanie – na fundamencie nauki katolickiej – dziewcząt, które miały współtworzyć w przyszłości niepodległą Ojczyznę. Pod zaborem rosyjskim szkoła nosiła szyld Zakładu Przemysłowo – Rękodzielniczego dla kobiet, a nauczanie języka polskiego i historii odbywało się w gmachu tajnie. Po odzyskaniu niepodległości, w dwudziestoleciu międzywojennym, szkoła stała się jedną z najlepszych placówek edukacyjnych, kształtującą nowoczesną formację polskiej inteligencji. Wyróżniała się znakomitym zespołem nauczycielskim, nowoczesnością metod wychowawczych oraz celów edukacyjnych. Wymagała samodzielnego myślenia, uczyła mądrej religijności.
Po śmierci fundatorki szkoła stała się, mocą zapisu testamentowego, własnością grona jej współpracowniczek, które założyły Towarzystwo Oświatowe im. Cecylii Plater-Zyberkówny i kontynuowały jej dzieło: kierownictwo szkoły objęła dyrektorka Jadwiga Reutt, która wiernie wypełniała testament Założycielki. W czasie okupacji niemieckiej, mimo zakazów okupanta, który zajął gmachy na Pięknej, szkoła nieprzerwanie realizowała swoją misję w prywatnych domach uczennic. Zarówno podczas Pierwszej jak i Drugiej Wojny Światowej, a zwłaszcza w Powstaniu Warszawskim, jej wychowanki chlubnie zdawały obywatelski egzamin. W 1950 roku władze komunistyczne zdelegalizowały Towarzystwo, a jego majątek, w tym budynki przy Pięknej, przekazały na Skarb Państwa.
W 1990 roku władze Trzeciej Rzeczpospolitej uchyliły decyzję delegalizacji Towarzystwa i zwróciły mu zdewastowane budynki szkoły. Wymagały one gruntownego remontu, a szkoła ponownej organizacji i powołania do życia nowego, młodego zespołu nauczycielskiego, który podjąłby i kontynuował dawne znakomite tradycje. W 1993 roku została ponownie otwarta Szkoła Podstawowa im. Cecylii Plater-Zyberkówny. W 1997 roku otwarte zostało Liceum. W 1998 roku – Gimnazju. Szkoła oferuje pełną ścieżkę edukacyjną dla dziewcząt. Nadzór nad szkołą sprawuje Kuratorium Mazowieckie. Szkoła podlega Zarządowi Towarzystwa Oświatowego im. Cecylii Plater-Zyberkówny.
NASZA ZAŁOŻYCIELKA
„Dziwny duch awanturniczy we mnie nurtował” – napisała Cecylia Plater-Zyberkówna. Urodzona w roku 1853, fascynowała się postacią swej sławnej ciotki, powstańczego dowódcy, Emilii Plater. Z ucieczki z domu w celu zaciągnięcia się w szeregi Powstania Styczniowego nic nie wyszło, ale znać, że nasza założycielka była osobą dzielną.
Dziełem życia Cecylii stał się ostatecznie nie romantyczny zryw powstańczy, ale organicznikowska działalność oświatowa ukoronowana założeniem w 1883 r. szkoły na Pięknej. Jej twórczyni miała wtedy zaledwie 30 lat! Znacząca w historii oświaty zajmuje także poczesne miejsce w dziejach Kościoła w Polsce. Stworzyła środowisko młodych katolików skupionych wokół pisma „Prąd”. To jej duchowe dzieci zasiliły wkrótce „ruch odrodzeniowy”, z którego wyszli tacy mocarze jak prymas Stefan Wyszyński czy prof. Stefan Swieżawski. Cecylia zmarła w roku 1920. „Dziwny duch awanturniczy” sprawił, że na przełomie wieków zajęła czołowe miejsce w dziele budowy nowoczesnej oświaty, w refleksji nad społeczną rolą kobiety – w zgodzie z nauczaniem Kościoła. Jej duch awanturniczy teraz nas nurtuje.
Cecylia Plater-Zyberkówna urodziła się majątku Passy k/Błonia 8 maja 1853 r. W 1866 r. zmarła jej matka, a ona została oddana do szkoły S.S. Sacre-Coeur k/Poznania, którą skończyła z pozytywnym wynikiem mając 17 lat. Od dzieciństwa była głęboko religijna, pragnęła poświęcić się pracy społecznej i oświatowej, rezygnując z małżeństwa i życia w rodzinie. Cały swój posag przeznaczyła na cele oświatowe. W 1883 r. na nabytym przez nią placu na ulicy Pięknej, w pierwszym wybudowanym specjalnie na cele oświatowe gmachu, otworzyła Zakład Przemysłowo-Rękodzielniczy, który z biegiem lat przekształcił się w Prywatną Żeńską Szkołę im. Hr. Cecylii Plater-Zyberkówny. W 1891 r. otworzyła w nabytym folwarku Chyliczki pod Warszawą Szkołę Gospodarczą dla dziewcząt. Poza pracą dydaktyczną brała aktywny udział w wielu katolickich organizacjach społecznych jak również pisała artykuły i książki o tematyce religijnej, wychowaniu kobiet itd. Od 1913 r. ze względu na zły stan zdrowia przestała pracować w Szkole na Pięknej, ale sprawowała nad nią opiekę. Hrabianka zmarła na zapalenie płuc 6 stycznia 1920 r. Jej pogrzeb stał się prawdziwą manifestacją. Jest pochowana w grobie rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim.
PIĘKNE BUDYNKI NASZEJ SZKOŁY
Szkoła Podstawowa, Gimnazjum i Liceum pracują w starannie odrestaurowanych zabytkowych gmachach przy ul. Pięknej 24/26, wzniesionych przez założycielkę szkoły wg projektu znanego architekta Władysława Hirszla. Cztery budynki tworzą w układzie niewielki wewnętrzny dziedziniec stanowiący ciche miejsce wypoczynku i rekreacji wśród drzew i zieleni. Wnętrza budynków zostały dostosowane do współczesnych wymagań technicznych i programowych. Wszystkie pomieszczenia przeznaczone na pobyt uczennic są przestronne i dobrze oświetlone. W budynku frontowym (od strony ulicy) znajduje się zawsze otwarta kaplica szkolna, a poza tym: aula ze sceną teatralną, dwie pracownie komputerowe z dostępem do Internetu, sale z tablicami interaktywnymi, biblioteka, pracownie: fizyczna, chemiczna, geograficzna, biologiczna, pracownia plastyczna, historyczna, języków obcych, języka polskiego oraz historii sztuki. W oficynach mieszczą się poszczególne klasy oraz sala ćwiczeń; dwie świetlice, salka gospodarstwa domowego oraz nowocześnie wyposażony gabinet lekarski, czynny 5 dni w tygodniu. Mamy też ładną, dużą jadalnię z zapleczem kuchennym. Smaczne obiady przygotowuje fachowy personel. Obok jadalni jest bufet czynny do godz. 15-tej. Szkoła zatrudnia firmę ochroniarską, która przez 24 godziny pełni straż zarówno w głównym hallu jak wyjściu awaryjnym. Nikt niepowołany nie może się dostać na teren gmachu szkolnego.
